20 Şubat 2011

İçim geçmiş

Bu soğuk pazar gününe evde kahvaltı ile başladık. Oyun, tv, meyve vs. derken baktık öğlen olmuş. Bizimkilerin dışarıda küçük bir işi vardı, annem evde uyumayacağımı biliyordu. Karnımı doyurduktan sonra sıkı sıkı giyinip çıktık. Temenniler arabada bir saatcik de olsa uyumam üzerineydi. Yollar boş olunca 15 dk.da gidip geldik. Normalde motor çalışır çalışmaz uyurdum ama uyumadım. Sıra market alışverişine geldi. Onu da şipşak halledip eve geçtik. Akşam Ayçe ve PidaPida geleceklermiş. Duyunca sevinçten uçtum!

Ve fakat gündüz uyumadığım için akşam pek enerjik değildim. Her zamanki afacan halimden eser yoktu. Gidişat erken uyuyacağımı gösteriyordu. Öyle de oldu. Saat 20 olduğunda annem Ayçe ve PidaPida'nın birazdan gideceğini, uykum geldiyse yatabileceğimi söyledi. Açıkçası bu öneriyi mantıklı buldum. Herkese "İyi geceler.." diyerek odama gittim. Başımı yatağa koyar koymaz... Zzzz...

2 yorum:

  1. ne kadar mantıklı bır cocuksun sen masallah..

    YanıtlaSil
  2. İşime geldiğinde mantıklıyım desem :)

    YanıtlaSil