23 Ocak 2010

Let it snow

Sabah uyandığımda her zamanki gibi annemle odamın perdesini açıp dünyaya "Günaydınnnn! Ela uyandııııı!" dedik. Pencereden baktığımda her yerin bembeyaz olduğunu gördüm. Annem gece kar yağdığını söyledi. "Kar ne ki?" diye düşündüm...

Kar yağışı devam etti ve beyazlık daha da arttı. Biz de pencerenin önünde oturduk ve dışarıyı seyrettik.Öğlen yemeğimi yerken gözlerim kapanıyordu. Hemen uyudum. Uyandığımda bizimkiler pizza yiyordu. Elasız pizza partisi olur mu? Tabii ki olmazzzz! :)Pizzadan sonra annem beni sıkı sıkı giydirdi. Sezon başında aldığımız fakat henüz giymeye fırsat bulamadığım astronot montum ortaya çıktı. Eldivenlerimi ve beremi de taktıktan sonra karlarda yuvarlanmaya hazır hale geldim.

Aşağı indiğimizde hala kar yağıyordu. Boylu boyunca kara uzanıp gökyüzüne baktım. Yüzüme düşen kar taneleri gözlerime kaçtı, hiçbir şey göremedim. Sonra da kalkıp bilek seviyemi geçen karda yürümeye çalıştım.Annem ve babamla parkta oynadık. Annem bize kartopu attı. Babamın kucağında olduğum için babam kaçamadı ve topları bir bir sırtımıza yedik. Annem minik bir kardan adam yaptı ama babam "O ne be?" dedi. Kendi kendimize güldük, eğlendik. Bu kar çok değişik birşeymiş. Zaten desteksiz yürüyemiyorum, bir de bu astronot kıyafeti içinde hareket etmek daha da zor oldu. Kar yarın da devam ederse yine aşağı ineceğiz. Bugünkü şaşkınlığımı yarın üzerimden atıp annemin kar toplarına karşılık vermem gerekiyor. :)

1 yorum:

  1. hayranınızım sevgili ela. büyüyünce okuyun bunu :)

    YanıtlaSil